Sensei Paul

Ik ben Paul en ben de eerste Sensei van Ashihara Karate School Dojo Haragei.

Ik ben in 1985 begonnen met budo sporten.

Ik ben begonnen met het Judo, daarna het Tae Kwondo, het Kick Boksen, Thai Boksen, Tai Jitsu en in ca. 1990 ben ik begonnen met het karate. Ik heb dit beoefend in verschillende Dojo's.

In 1997 heb ik de respectvolle graad: SHODAN, behaald, waarna mijn "weg" pas echt is begonnen. Tot op heden beoefen ik de sport nog steeds erg fanatiek. Ik beoefen niet alleen het karate maar ook allerlei andere Full Contact disciplines.

Na jaren van wedstrijden besloot ik om te stoppen met het vechten van wedstrijden. Ik had deze keus gemaakt omdat ik toch koos voor een maatschappelijk carriere.

Maar ondanks dit besluit, begon het uiteindelijk toch te kriebelen, en wilde ik toch nog wel eens meestrijden.(Tja, het bloed kruip waar ........) Ik besloot om me te kwalificeren voor de Open Wereldkampioenschap Full Contact Ashihara Karate 2005 te Denemarken.

Dit ging goed, en zoals gepland vocht ik in 2005 mee in de Open klasse van het toernooi. Mijn leeftijd was inmiddels 31 jaar, mijn gewicht was 83 kg. en mijn lengte was 180 cm.

In eerste instantie hadden de hoofdscheidrechters bezwaar omdat ze me licht en klein vonden, maar na een kort protest kon ik gewoon meedoen.

Ik heb het toernooi goed beeindigd en was/ ben erg tevreden over de wijze hoe het ging. En ondanks de Knock-down in de halve finale, was het wel een kroon. En waarschijnlijk wel een kroon op mijn wedstrijd carriere.

Ik had namelijk een derde plaats behaald in de OPEN KLASSE op het open wereldkampioenschap Full Contact Ashihara Karate 2005.

Ik was / ben daarmee de eerste(en nog enige) Nederlander die op het Open Wereldkampioenschap Full Contact Ashihara Karate een wereld-titel behaald heeft.

Ondanks alles moet ik tot mijn grote spijt wel schrijven dat dit mijn laatste toernooi was.

Ik hoop dat ik de vaandel van het wedstrijdvechten over kan dragen aan een karateka van Dojo Haragei. Ik hoop ook dat ik dan deze karateka kan begeleiden naar een mooie carriere.

Maar ondanks dat ik geen wedstrijden meer vecht, ben ik toch nog zeer fanatiek in het lesgeven, trainen, begeleiden en opleiden van instructeurs. Met de karateka's van de Dojo bezoeken we verschillende trainingskampen doen mee aan stage's entc. Ook geef ik zelf fanatiek stage's, en hou ik me bezig met het organiseren van evenementen, voorbereiden van wedstrijdvechters, etc., etc., etc..

Ik denk dat ik nog wel een heleboel kan schrijven, maar het behalen van mijn SHODAN(1997) en de behalen van een derde plaats op het WK (WERELD TITEL(2005)) zijn voor mij twee hele memorale gebeurtenissen.

Het behalen van de SHODAN was het begin van de weg van mijn karate.

En het behalen van de wereld-titel was het einde van de Discipline("zij"-weg:) wedstrijden.

Na het behalen van een shodan in 1997 heb ik nog verschillende graden behaald bij verschillende organisaties.

1997:

- shodan, Ashihara International

- shodan Dojo Haragei(begin Dojo Haragei)

1999:

- nidan Dojo Haragei

2000:

- shodan van de org.NIKO

- aangewezen als branchief van de NIKO

2001:

- sandan FKA

2003:

- sandan Dojo Haragei

- yondan FKA

2009:

- yondan Dojo Haragei

2010:

-yondan AIKO

Ik heb een heel klein stukje geschreven over enkele zaken van de afgelopen jaren.

Wat voor mij heel belangrijk is, is dat we op dezelfde wijze doorgaan met de Dojo en met het kader als dat we de afgelopen jaren hebben gedaan.

Het respect, voor jezelf en voor een ieder binnen en buiten de Dojo, staat voorop. Ik hoop dat we op deze wijze doorgaan en onze kunst, kennis, discipline en stijl door kunnen geven aan anderen.

OSU

Sensei Paul

                                        1e Sensei Henk Geerligs

Toen ik 14 jaar was, ben ik begonnen met Kyokushin Karate in Zuidlaren.
Samen met mijn toenmalige sparringsmaatje gingen wij minimaal 4 keer per week op de fiets vanuit Vries richting Zuidlaren, om vervolgens bont en blauw weer huiswaarts te keren.
Mijn ouders verklaarden me voor gek, maar ja, als je eenmaal verkocht bent aan het karate wordt het een tweede leven voor je. Na twee jaar is dojo overgestapt van het Kyokushin karate naar het Ashihara Karate. Na een tweetal behoorlijke blessures, heb ik besloten om tijdelijk met het karate te stoppen. Maar ja, karate is een levensstijl en het begon dan ook wel weer enorm te kriebelen, en daarom kwam het als een lot uit de loterij dat ik in 1997 Sensei Paul Valkenburgh tegen het lijf liep. Paul en ik kennen elkaar toch al bijna een kwart eeuw en Petra ken ik vanaf mijn veertiende, dus het was al gauw weer vertrouwd.
Hij vertelde dat hij samen met Sensei Petra een eigen dojo had opgericht en of ik niet een keertje weer wou komen trainen. Eindelijk kon ik mijn "oude leven" weer oppakken en ben me dan ook weer volledig op het karate gaan richten, en heb er dan ook nog geen seconde spijt van dat ik weer ben begonnen met het full contact karate.
Als klein jochie droom je er toch van om ooit je zwarte band te halen. Het leek voor mij altijd een onbereikbaar doel, en had dat dan ook niet als doel gesteld. Maar mede door sensei Paul en sensei Petra moest ik er toch aan geloven, en in 2005 heb ik dan mijn begeerde zwarte band met eerste Dan behaald. Tijdens het trainingskamp op camping De Vledders te schipborg werden de examens afgenomen. Mentaal en fysiek ben je gebroken en dan moet je de laatste dag nog een paar partijtjes knokken.Vijfentwintig partijen (zonder rust) wel te verstaan met een temperatuurtje van zo'n 35 graden Celsius. Maar zoals de sensei altijd zegt:

"Morgen schijnt ook voor jou weer de zon"

Een onbereikbaar doel dat toch behaald is, geeft je zo enorm veel zelfvertrouwen, doorzettingsvermogen en kracht, dat je de hele wereld wel aan kan. Maar zoals de sensei ook altijd zegt, het karate begint pas na het behalen van je zwarte band en daar kan ik hen nu eindelijk gelijk in geven. Ik probeer me nu dan ook verder te richten op het lesgeven en organiseren van trainingskampen, open dagen en examens, en uiteraard zelf ook nog een keertje mee te trainen. Bij deze wil ik dan ook sensei Paul Valkenburgh en Sensei Petra van der Kooi enorm bedanken voor hun geloof in mij en het hun vertrouwen van mij persoonlijk. Ik wens dan ook dat wij "Dojo Haragei" nog jaren van elkaar kunnen genieten en bovenal kunnen blijven genieten van onze gezamenlijke hobby:

HET ASHIHARA KARATE.

OSU

Sempai Henk Geerligs

                                          Sensei Peter Kooyman

Ik ben in 1971 geboren in Nederland. Ik ben in 1996 begonnen met het beoefenen van het karate. Ik heb me daarmee bezig gehouden tot 2000.  In deze periode heb ik meerdere wedstrijden gedaan. Ik heb niet alleen gevochten in het Full-contact karete, maar ook in andere disciplines zoals het Free-fight.

Naast het karate heb ik me altijd bezig gehouden met krachttraining.

Vanaf 2000 tot en met 2002 heb ik me alleen bezig gehouden met krachttraining.

Vanaf 2003 heb ik de draad weer opgepakt en ben weer begonnen met het trainen van het Full-contact karate. Ik ben weer begonnen in de Dojo van Sensei Paul en Sensei Petra.

Mijn mooiste gebeurtenissen in de budo-sport zijn:

          --meedoen aan de Open Wereldkampioenschappen Full-contact Ashihara Karate in

             Denemarken in het jaar 2005,

          --en het behalen van mijn eerste dan in 2005

2005

- shodan Dojo Haragei

2009

- nidan 2009 Dojo Haragei

Naast het karate ben ik me sinds 2005 ook bezig gaan houden met het Jiu Jitsu.

OSU

Sempai Peter Kooyman

                                        Sensei Lukas Niemeijer